Familien Ohma i Nairobi

I dag skulle Gunstein eigentleg ha vore på regionsstyremøte for deretter å sitje heile natta med referatskriving. I staden fekk han lov å feire 31-års-dagen sin saman med familien og dessutan foreldra, systera og niesa.

Det har seg nemleg slik, for dei av dykk som enno ikkje er informerte, at Marita Bette med dei to små reiste til Noreg 28.04., 9 veker før termin. Altså i god tid før terminen for å vere sikre på at det ikkje vart prematur fødsel i Nairobi. Etter knappe to veker i Noreg vart kynnarane hyppige og kraftigare, så vi fann det best med ein ekstra kontroll på fødeavdelinga. Der vart det konstatert modning. Både lege og jordmor råda då barnefaren å kome heim så raskt råd, sidan fødsel kunne starte alt neste dag. Dette var onsdags kveld. Fredag føremiddag var Gunstein her alt – til overrasking og stor glede for borna som ikkje visste noko!

Bildet seier vel sitt om gjensynsgleda!

AH var raskt opp i famnen på far, klemde og kosa og kunne ikkje vere god nok på han. MA stod ettertenksam på dørlista: ”Skulle du vere her i dag?” Etter nok ei tenkepause, spør han: ”Har du kanskje hatt 17. mai?” For å forklare tidsaspektet – heile fire veker skulle vi ha vore frå kvarandre – hadde vi nemleg sagt at det først skulle gå ganske lenge til 17. mai, deretter enno ti dagar før faren kom…

Og Mia/Mika? – Denne babyen har lurt oss alle, eller kanskje heller: Gud har gjeve svar på bøna vår; krabaten skal få lov å bli noko større enn det såg ut til to veker sidan! No satsar vi på å gå inn i juni med stor mage!






Glimt frå 17. mai